Szkolne patio to jedno z ulubionych miejsc nie tylko uczniów, ale także nauczycieli. Nic dziwnego, bo to miejsce jest niezwykle klimatyczne - mnóstwo kwiatów, przeszklony dach, lampki choinkowe na drzewach, światło, akustyka. Każdy z tych elementów składa się na egzotyczność tego miejsca. Można się tu poczuć jak na wyspie.
Uczniowie spędzają w patio każdą przerwę, a nauczyciele rokrocznie spotykają się w tym miejscu, by uczcić swoje święto - Dzień Edukacji Narodowej. Patio posłużyło również jako miejsce relaksacyjno-terapeutyczne w Dniu Zdrowia Psychicznego. Pojawiły się tutaj pożyczone z GCKiS leżaki, a w tle wybrzmiewała muzyka relaksacyjna. To zapoczątkowało ideę stworzenia jeszcze przyjemniejszego miejsca w szkole, które nie tylko będzie gromadziło uczniów, ale przede wszystkim ich łączyło. Miejsca, w którym poczują się bezpiecznie i będą przychodzili tutaj tak często, jak to tylko jest możliwe.
Pisząc ten artykuł, w mojej głowie pojawia się pytanie o historię tego miejsca. Wiemy, co się dzieje w nim dziś, do czego służy i jakie wiążą się z nim plany na przyszłość, ale może warto zgłębić jego historię?
Trochę z kart historii
Patio - podczas budowy szkoły - zostało wybrane jako jeden z trzech projektów. Pierwotnie miało służyć do innych celów. Jak uchylił mi rąbka tajemnicy historyk Marek Zywer w patio miał się znaleźć ogromny model samolotu. Jednak nań zabrakło funduszy finansowych i stało się inaczej. Patio trzeba było jakoś zorganizować i stworzyć atrakcyjne miejsce dla uczniów. W taki sposób patio stało się swoistym rodzajem oranżerii. Znalazły się w nim rośliny podarowane przez jednego z uczniów. Dziś niektóre z tych roślin wyglądają jak drzewa, przez co czynią to miejsce oryginalnym i uroczym. Patio ma duszę i jest w nim coś, co przyciąga uczniów.
A współcześnie?
Współcześnie patio stanowi miejsce spotkań młodych osób - kreatywnych, utalentowanych, pasjonatów i zwyczajnych przyjaciół, w towarzystwie których czują się bardzo dobrze. Skoro to serce szkoły, stąd pomysł, by uczynić je miejscem jeszcze lepszym. Sceny odegrane w patio - podczas nagrywania filmu promocyjnego - mają pokazać, że ci młodzi ludzie naprawdę potrzebują w patio miejsc do odpoczynku: pufów, leżaków, foteli, hamaków, oraz podjęcia aktywności sportowej pomiędzy lekcjami, np. stołu do piłkarzyków, stołu bilardowego, tarcz do gry w Dart itp. Niestety, szkoła nie ma możliwości pozyskania takich środków finansowych, stąd pomysł z filmem promocyjnym. Liczymy, że po ukazaniu się filmu uda się pozyskać większe środki finansowe i spełnić marzenia naszych wspaniałych uczniów.
Czas na podziękowania
Serdecznie podziękowania kieruję w stronę tych, którzy przyczynili się do tego filmu.
Dziękuję filmowcom Karolowi Skrzypiec oraz Emilowi Goleckiemu za profesjonalizm oraz poświęcony czas i trud włożony w sceny nagrania.
Dziękuję opiekunkom Samorządu Uczniowskiego i nauczycielom języka polskiego Annie Dziedzic oraz Marcie Śliwa za wszelką pomoc na planie, podział ról wśród uczniów i porządek na planie, czuwanie nad poprawnością językową, pomysły, bieżącą relację z planu na Facebooku szkolnym.
Dziękuję scenarzyście i realizatorowi przedsięwzięcia, nauczycielowi biblioteki Annie Buda za scenariusz, przygotowanie uczniów, dbałość o higienę głosu, poprawną dykcję, godzinne próby, czuwanie nad filmem.
Dziękuję Szanownej Dyrekcji: Barbarze Nowak oraz Sebastianowi Grajaszkowi za zaufanie i powierzoną misję filmową.
Dziękuję wam, drodzy Uczniowie i Uczennice, bez których ten film by nie powstał! To wy wcieliliście się w poszczególne role i zagraliście jak prawdziwe gwiazdy Hollywood. Teraz już wiecie, że gra sceniczna to ciężka praca i fizyczny wysiłek. Jestem z was bardzo dumna!
Dziękuję również wszystkim nauczycielom, którzy wykazali się wyrozumiałością i przymykali oko na nieustanne zwolnienia uczniów z lekcji.
Z niecierpliwością czekamy na montaż i publikację filmu!
Anna Buda